E6

…Στο Βασίλη τον παλιό φίλο που έφυγε νωρίς. Στους δυο Νίκους και τον Αιμίλο για την αγάπη τους στα βουνά…

Το ξημέρωμα τους βρήκε σχεδόν έτοιμους. Λίγες σταφίδες και μερικά παστέλια ακόμα στο σακίδιο και να ’σου στο δρόμο…
Ο ουρανός προμηνούσε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα το ίδιο και το δελτίο, …περπατούσαν. Το μονοπάτι φαρδύ, δασικός δρόμος. Αργότερα θα στένευε, θα δυσκόλευε γι’ αυτό βιαζόντουσαν, περπατούσαν γρήγορα, ζωηρά να καλύψουν τα εύκολα νωρίς. Τώρα που είχε δροσιά μπορούσαν να κατρακυλούν σχεδόν στο δρόμο. Περπατούσαν…

Fukushima, dream on!

Έστριψα στη γωνία της Higashi που οδηγούσε ανατολικά στη θάλασσα. Σκέφτηκα πως ο νονός των δρόμων είχε έμπνευση εκείνη τη νύχτα που έδωσε το όνομα αυτό (Ανατολή) στον πλατύ δρόμο. Ταίριαζε πολύ, όπως ταίριαζαν τόσα άλλα πράγματα στην παράξενη αυτή χώρα. Λίγα μέτρα πιο κάτω έχασα το ρυθμό, τρομάζοντας απ’ το γαύγισμα του σκύλου, ξέφυγε το πετάλι απ’ το πόδι και παραλίγο να σαβουρντιστώ καταμεσής του δρόμου.

- Ανάθεμά σε βρωμόσκυλο, έβρισα, τι σ’ έπιασε πρωί-πρωί και γρυλίζεις;

Ο σκύλος δεν απάντησε αλλά συνέχισε το μίζερο γαύγισμα. Η μικρή Akina, το γλυκό λουλούδι της άνοιξης - κατά φωνή και ομοίωση - έσκασε στα γέλια! Της χαμογέλασα και γω και καθώς απομακρυνόμουν της φώναξα πως αν της ορμούσε το σκυλί δεν θα την έσωζα!

Κένυα: Ο Salomon, ο Eddie και τα κοράλλια

κλικ για μεγέθυνση

Ο Salomon δούλευε - τρόπος του λέγειν δούλευε, γιατί η δουλειά όπως τη φαντάζεται το μυαλό μας δεν έχει σχέση με τη δουλειά στη Μαύρη Ήπειρο - δούλευε λοιπόν για την επιχείρηση-εταιρεία που κάνει βόλτες τους τουρίστες στα παράλια του ινδικού μέχρι το reef. Τα κοράλλια, τo reef, 500 -700μ απ’ την ακτή, την προστατεύει απ’ τα κύματα και κει τα μικρά πλεούμενα βολτάρουν τους λίγους περίεργους και κάποιους που ίσως θέλουν να ψαρέψουν. Βέβαια υπάρχουν και πανάκριβες εταιρείες για όσους θέλουν να ψαρέψουν σοβαρά τους μεγάλους ξιφίες του ωκεανού.

Θεσσαλονίκη: Μονάδες ¨ειδικών¨ δυνάμεων!

Πριν λίγα χρόνια για δυο περιόδους δούλευα σ’ ένα σχολείο ειδικής αγωγής. Τεχνικό εκπαιδευτήριο με παιδιά από 13 ετών έως πάνω από 30… Τα προβλήματα  ήταν  αλλού κινητικά, αλλού ακοής ή ομιλίας, κάποια παιδιά είχαν ελαφρά νοητική υστέρηση… Μερικά από τα μεγάλα αγόρια είχαν ατύχημα με μηχανή ή αυτοκίνητο.

Ναι υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες σε τέτοια σχολεία και το γνωστικό αντικείμενο έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Η ιδιαιτερότητα του κάθε παιδιού είναι έντονη, πολύ έντονη και δε μπορεί να γίνει  καμιά συμβατική ομαδοποίηση όπως στα κανονικά σχολεία. Δεν είναι περίεργο όμως πως η έννοια της ομάδας και η ανάγκη των παιδιών να είναι σε μια ομάδα είναι ακόμα πιο έντονη. Ναι,  όλοι  διαφορετικοί, όλοι ίσοι!

Κένυα: Ο Μήτσος το λιοντάρι

κλικ για μεγέθυνση

Η ιδέα να πάμε Κένυα ¨έπαιζε¨ επανειλημμένα. Ο Σ είχε ξαναπάει. Ο Ν, αρκετές φορές.

-Αν φας απ’ τις μπανάνες και τα μάνγκο τους θα ξεχάσεις ότι παρόμοιο έφαγες, έλεγε ο Σ.

-Και καλά είναι ανάγκη να πάμε εκεί για να τα φάμε;

-Είναι γλυκιά η ζωή εκεί ρε βλάκα, συνέχιζε ο Σ.

-Να πάμε δε λέω, αλλοίμονο, έτσι κι αλλιώς… Μαύρη Ήπειρος.. ίσως η μάννα μας… αλλά να πάμε και κανένα Μασάι Μάρα…

-Τι να κάνεις εκεί ρε σαχλαμάρα; Να δεις το Μήτσο το λιοντάρι βαρεμένο απ’ τις φωτογραφίες που του βγάζουν οι ορδές των τζιπ ή τον Πελοπίδα το ρινόκερο που σε λίγο θα κάνει επιδείξεις για παχουλές; …σάρκαζε ο Ν.

Δε συμφώνησα με το φίλο και για καιρό, μέχρι τη χρονιά που πήγα, αισθανόμουνα άβολα.